Spring naar inhoud

Holland rules !

juli 8, 2007

Je kunt er de klok op gelijk zetten. Ook Vrijdag de 6e gaan we weer op tijd op pad en plaatsen onze automobiel in de parkeergarage van Mandalay Bay. En weer is het bloedwarm, ’s ochtends om 9 uur al 40+. We zoeken ons plaatsje in de zaal, worden door diverse mensen begroet en halen 6 Mocha Frappucino’s bij Starbucks. De eerste partij van vandaag gaat tussen Steve Beaton en ons eigen ijskonijn Roland Scholten, die eigenlijk nogal gemakkelijk wint met 8-5. Dan volgen er twee "Engelse" partijen die we wat minder intensief volgen en gewonnen worden door Peter Manley en Terry Jenkins.

Daarna komt de klapper van de dag; onze Raymond van Barneveld tegen Wayne Mardle. We gunnen Mardle al het goede van de wereld, maar vandaag even niet. Overigens kan al dat goede en nog meer Wayne vandaag niet redden. Hij gooide zat 180ers, maar altijd op de verkeerde momenten. Als Raymond op een check stond bijvoorbeeld. En die check miste onze landgenoot bijna nooit. Eigenlijk maar één keer, en het werd een ongenaakbare 8-1 overwinning. We hebben zelfs nog een persoonlijke nabeschouwing met de zeer benaderbare Haagenaar gedaan, die daarbij absoluut geen haast had om weg te komen. Hij vond zelf dat hij beter had gekund, Mardle normaal veel beter gooide en dat hij blij was dat er Nederlanders (wij dus) in de zaal zaten. En als we wat nodig waren moesten we maar een gil geven. Ook Sylvia en manager Eddie kwamen nog even buurten en met een "Tot morgen" vertrokken wij richting buurman.

De buurman is het Luxor casino waar we via een overdekte en gelukkig ge-aircode winkelstraat naar toe kunnen lopen. De koele lucht is echt nodig want vandaag meten we voor het eerst een frisse 130F in onze automobiel, wat neerkomt op 54 en een beetje onze graden. Het Luxor is een giga zwarte glazen piramide waar je, als je er binnenin staat je tot de nok toe kunt kijken. De schuine wanden zijn allemaal hotelkamers met overhangende balkons waarvan je op de bovenste zo’n 100 meter in de diepte kijkt. De begane grond is geheel Egyptisch uitgevoerd en bevat winkels en eettenten. Het casino is in de kelder en is net als in de andere grote casino’s voorzien van allerlei speeltafels en duizenden gokkasten, waar ook wij ons steentje weer aan bijdragen.

Na een paar uurtjes zijn we het zat en vertrekken naar de volgende halte. Over een bloeddrukke Strip belanden we in het Venetian, een hotel-casino helemaal ingericht in de stijl van, U raadt het al, Venetië. Heel imposant en met echte grachtjes waar allemaal gondels varen. Ook hier slaan we weer een paar uurtjes en dollars stuk om vervolgens af te reizen naar de grootste souveniershop van de wereld. Tienduizenden stuks van allerlei prullaria is hier te vinden en als echte toeristen gaan wij niet met lege handen weg. Dan keren we huiswaarts, via onze favo supermarkt, waar we weer 30 dollartjes besparen met onze klantenkaart om vervolgens de barbecue maar weer eens aan te steken en onder het genot van een hapje en een drankje nog een paar uurtjes nakeuvelen. De vers gehaalde fles Jack lijkt door de warmte te verdampen evenals de blikjes Bud, want er moet constant bijgetankt worden. Dat wordt trouwens met deze warmte ook geadviseerd, veel drinken. En daar hebben we ons tot nu toe goed aan gehouden. En morgen begint het allemaal opnieuw.

Advertenties

From → Las Vegas 2007

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: