Spring naar inhoud

Barney’s the Best

juli 9, 2007

Het is Zondag 8 Juli en vandaag moet het gebeuren. We zijn extra vroeg op want we hebben van gisteren geleerd dat je op tijd in de Islander Ballroom moet zijn om een baas plaatsje te krijgen. Dat is gisteren nog net gelukt, dus nemen we geen risico. Er staat al een bescheiden rij voor de deur en de plaatsen die we de hele week al hebben zijn ook nu weer verzekerd. Iedereen kent de Orange Army inmiddels en we worden dan ook vaak begroet. Vandaag zijn de halve finales en de finale van het toernooi en het zou onze vakantie natuurlijk helemaal goed (en hij was al opperbest) maken als de Barney Brigade, ook één van onze titels, de overwinning mee naar huis zou nemen.

Maar eerst moeten we halve finales nog door zie te komen. De eerste gaat tussen twee Engelsen; Terry Jenkins, die een week eerder nog tegenover Raymond in de finale van het Players Championship stond, en die, gelukkig voor onze landgenoot, verloor. Hij moet gaan darten tegen vervelend stuk mens Peter Manley, mateloos onpopulair door zijn podiumgedrag, maar dat hoort bij zijn act, en ik moet zeggen, hij is er goed in. Het is een spannende strijd die uiteindelijk met 11-8 in het voordeel van Jenkins beslist wordt. De tweede halve finale gaat tussen de winnaar van 2006, Canadees John Part en Neerlands Trots Raymond van Barneveld. Volgens mijn bescheiden mening is dit de beslissende partij, Als Raymond deze doorkomt is hij kampioentje, maar of die voorspelling uitkomt, is natuurlijk de vraag. Ook dit is een spannende partij, maar wel één waarbij van Barneveld eigenlijk nauwelijks in gevaar is geweest. Beide spelers hadden na afloop een 100 en een beetje gemiddelde, dus het niveau was prima, maar na de derde leg kwam Raymond op stoom en gaf de wedstrijd niet meer uit handen. Hij won dus toch nog vrij simpel met 11-7.

In de pauze konden wij, en velen met ons, ons nicotinegehalte weer op peil brengen, waarbij Sylvia ons meedeelde dat ze ook buiten was om op te warmen. Ze had het in de zaal, waar de temperatuur toch wel een dertig graden was, koud gekregen. Wedstrijdzenuwen. De finale zelf had een beetje appeltje eitje gehalte. De eerste paar legs gingen over en weer, maar na de eerste (3-2) break kwam Raymond los en liet Jenkins alleen nog maar zijn achterlicht zien. De sympathieke Engelsman kwam er niet meer aan te pas en met een 101+ gemiddelde stevende van Barneveld op een 13-6 overwinning af. Staande ovatie van een publiek dat vijf minuten tevoren nauwelijks klapte bij een goede beurt van Barney, maar nu allemaal met hem op de foto wilde. Wij hebben hem even snel gefeliciteerd in de drukte en hij zei ons buiten even te wachten, want we hadden nog een fotosessie tegoed. Na en minuut of tien kwam Raymond ons halen om mee te gaan naar de VIP lounge om nog wat na te praten. Daar "moesten" we van hem op de foto, mèt de beker. Zo’n kans krijg je niet vaak, zeg maar eigenlijk nooit. De manager moest nog wat groepsfoto’s maken, en Sylvia, die inmiddels binnengekomen was, moest er nog een paar schieten voor hun eigen privé album. Uiteraard wilden we haar ook op onze groepsfoto dus zo gezegd zo gedaan. Na nog wat prettige conversatie en een uitnodiging om een keer bij een Premier League te komen kijken namen we afscheid. Het was erg leuk en een geweldige afsluiter van een mooi darttoernooi. Misschien later nog eens…….

Het was nog mooi vroeg en via Zappo’s, een grote schoenenoutlet, reden we richting huis om de foto’s te bekijken en op het net te zetten. Dit ging met hangen en wurgen, maar is min of meer gelukt. Zelfs de diavoorstellingen werken nu naar behoren. Het was even zoeken met de nieuwe versie van het Jalbum programma, maar het is gelukt. En dan zie je toch wat moois.

Na dat geklungel maken we ons op voor een bezoek aan Fremontstreet, de oude Strip. Daar sluiten we aan in de rij voor Tony Roma’s, een rib&steak restaurant, waar we na een klein half uurtje een tafel kunnen bemachtigen. Maar het was het wachten wel waard. Na de heerlijke maaltijd zijn we net op tijd om de eerste plafondshow op straat te zien. Fremontstreet is geheel overdekt met een soort van IMAX filmscherm waar ieder uur een voorstelling op gegeven wordt. En die zijn mooi en indrukwekkend, maar moeilijk via letters uit te leggen. Na de show wandelen we nog wat rond op deze promenade, ons verbazend over de werkelijk tienduizenden lampjes en lichtjes en het andere moois. Natuurlijk duiken we even het Golden Nugget casino in en rond middernacht gaan we richting huis. Maar eerst nog even wat boodschappen doen. Want het brood, de koffiemelk en de Jack Daniels is op. Toch makkelijk zo’n 24 uurs supermarkt.

Advertenties

From → Las Vegas 2007

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: